تربیت دینی کودکان در سنین پیشدبستانی یکی از اساسیترین پایههای شکلگیری شخصیت اخلاقی، ایمانی و رفتاری فرد در مراحل بعدی زندگی است. پژوهشهای روانشناسی رشد و تعلیم و تربیت نشان میدهد که سنین ۳ تا ۶ سال، دورهای حساس برای شکلگیری باورها، ارزشها و مهارتهای اجتماعی و اخلاقی است و هرگونه آموزش دینی در این مقطع اگر به صورت نظاممند و اصولی انجام شود، میتواند تأثیرات پایدار در رفتار و نگرش کودک ایجاد کند.
با این حال، بررسیهای انجام شده در برنامههای پیشدبستانی ایران نشان میدهد که هرچند مفاهیم دینی در کتابها و برنامههای آموزشی گنجانده شده است، اما یک چارچوب علمی و نظاممند مطابق با آموزههای قرآن کریم وجود ندارد. به عبارت دیگر، آموزههای دینی غالباً پراکنده، بدون انسجام نظری و فاقد راهنمای عملی برای مربیان و والدین ارائه شدهاند. این امر موجب میشود که کودکان، ضمن مواجهه با محتوای دینی، مهارتها و ارزشهای مورد انتظار در رفتار و نگرش دینی را به شکل یکپارچه و سیستماتیک نیاموزند.
مطالعات انجام شده در ایران نشان میدهد که برنامههای پیشدبستانی به تربیت دینی توجه دارند، اما بیشتر این توجه به صورت جزئی و پراکنده است و فاقد چارچوب نظری و عملی جامع است.
همچنین مطالعات بینالمللی نیز تأکید دارند که تربیت دینی در کودکان خردسال باید بر اساس روشهای فعال، بازیمحور و تجربهمحور انجام شود تاکودکان مفاهیم دینی را به شکل درونی و تجربی بیاموزند و یادگیری همراه با تجربههای عملی، عاطفی و اجتماعی باشد.
برخی پژوهشهای جهانی نشان دادهاند که آموزش دینی مبتنی بر بازی و فعالیت گروهی، انگیزه و علاقه کودکان را افزایش میدهد. همچنین استفاده از قصهها، نمایش و فعالیتهای تجربی باعث تثبیت مفاهیم اخلاقی و دینی در ذهن کودک میشود و ترکیب آموزش شناختی، عاطفی و رفتاری موجب رشد متوازن شخصیت دینی کودک میگردد.
هدف از کارگروه آموزش، تعلیم و تربیت مؤسسه شجره طیبه،
پر کردن خلأ موجود و طراحی و ارائه یک الگوی جامع تربیت دینی در اوان کودکی است.
5:49 ب.ظ / 27 دی 1404
